(ผลงานภาพยนตร์ชุดของ NETFLIX)
เขาอยู่ที่ชั้นใต้ดิน
เขากระชากเสื้อฉันด้วยซ้ำ
แต่ทุกคนก็ยังไม่ยอมเชื่อ
ทุกคนไม่เคยเชื่อฉันเลย
พวกเขาไม่เชื่อที่ฉันบอกเรื่องเธอด้วยซ้ำ
เธอเชื่อฉันใช่มั้ย อบิเกล
ตอนเด็กๆ พี่ชายสอนผม ให้มองหาใบหน้าในก้อนเมฆ
ผมเห็นใบหน้าท่ามกลางของต่างๆ มากมาย
น้ำ โคลน ใบไม้
วอลล์เปเปอร์
พออายุมากขึ้น ผมก็เริ่มมั่วสุม
กินเหล้าเมายาและ...
ผมหลงเดินทางผิดไปหมดน่ะ
แล้ว...
ผมก็เข้ากองทัพ
คิดว่ามันจะช่วยให้ผมเป็นผู้เป็นคน
แล้วมันก็ช่วย
ปี 2004 ไปอิรักรอบสอง
คณะของผมกู้ซากโรงพยาบาล ที่ถูกระเบิดในแบกแดด
แล้ว...
เราเจอเด็กผู้หญิงอิรักคนนึง
เขาไหม้ทั้งตัว ตายไปแล้ว
เรื่องของเรื่องก็คือ คนส่วนใหญ่ไม่รู้ ว่าเกิดอะไรขึ้นกับ...
คนส่วนใหญ่ไม่รู้หรอก ว่าเวลาลูกตาเจอไฟมันจะเป็นยังไง
ถ้าอยู่ท่ามกลางไฟถูกประเภท ดวงตามัน...
ดวงตามันละลายได้
เหมือนไข่ดาวเยิ้มๆ บนผิวดำเป็นถ่าน
เข้าใจมั้ย
แล้ว...
นั่นก็ทำให้ผมพังเละไปเลย
หกเดือนต่อมา ผมกลับสหรัฐฯ
ในไม่ช้าผมก็เริ่มเห็น หน้าเด็กผู้หญิงที่ตายไปอยู่ทั่วทุกที่
ในก้อนเมฆ ในความมืด บนผ้า
เห็นมันไปทั่ว
แบบนั้นเลย
ร่างไหม้เกรียมของเด็กผู้หญิงคนนั้น แล้วก็...
ตาที่หลอมละลาย
ไหลลงมาข้างแก้ม
ไม่นานนัก ไม่ทันรู้ตัว ผมก็กลับไปเล่นยาอีก
(ลอสแอนเจลิส รัฐแคลิฟอร์เนีย)
คืนนึง ผมใช้ยานิดหน่อย แล้วเด็กก็อยู่ตรงนั้น
(เก้าสิบวันที่แล้ว)
โผล่ออกมาจากไอ้ผนังวอลล์เปเปอร์นั่นเลย
แล้วเขาก็จ้องผม
ทั้งที่ไม่มีตาด้วยซ้ำ ผมรู้
ผมเลยคว้าเข็มถักนิตติ้ง
แล้วผมก็คิดเพียงว่าต้องทำยังไง...
ต้องทำยังไงให้มันหยุด
ตอนนั้นดูเหมือนเป็นไอเดียที่ดี
ผมก็เลยตาบอด
แต่คือผมตาบอดสนิทมองไม่เห็นอะไรเลยใช่มั้ย
ประเด็นก็คือ ผมยังเห็นเขา
ผมมองไม่เห็นอย่างอื่น
ผมเห็นเขา
เด็กร่างไหม้กรอบกับลูกตาไหลเยิ้ม
ทั้งวันทั้งคืน ผมเห็นหน้าเขา
ให้ตาย ตอนนี้ก็เห็น
เข้าใจมั้ย
แต่...
ผมอยู่ที่นี่
เลิกยาได้สองเดือนแล้ว
สายไปเล็กน้อย
ผมพึ่งพาความเคยชินเพื่อกำจัดใบหน้านั้น
อาศัยความเคยชินเพื่อให้แน่ใจ ว่าผมจะไม่มีวันเห็นมันอีก
ผมถึงได้มาที่นี่
สองเดือน
ขอบคุณค่ะ กอร์ดอน
เราดีใจที่คุณมาที่นี่
สมาชิกใหม่คนไหนอยากเล่าบ้างมั้ยคะ
ลุค คุณล่ะ
เล่าต่อจากเรื่องเขาเนี่ยนะ ล้อเล่นเหรอ
มีใครอยากได้เหรียญสมาชิกใหม่มั้ย
แล้วเลิกยา 30 วันล่ะ
(สองวันที่แล้ว)
หกสิบวัน เก้าสิบวัน
- ขอบคุณครับ - ยินดีค่ะ
ลุค ติดยา
- หวัดดี ลุค - หวัดดี
ผมไม่รู้จริงๆ ว่าอยากพูดอะไร
ผมไม่เคยทำได้นานเท่านี้มาก่อน
คือมันตั้ง 90 วัน
เพราะงั้นก็ตามนี้
หนึ่ง
(ลุค)
สอง
สาม
สี่
ห้า
หก
เจ็ด
นี่ไงเขา ผู้ชายที่ผมเจอที่ชั้นใต้ดิน
แม่กับพ่อค้นชั้นใต้ดินดูจนทั่วแล้ว
ข้างล่างนั่นไม่มีอะไร
เด็กๆ มีเพื่อนในจินตนาการกับฝันร้ายเป็นปกติ
แต่...
พูดสิ พ่อฟังอยู่
บ้านหลังนี้มันไม่ดีนะ พ่อ มันไม่ดี
โอย โอ้โฮ เราเปิดท้ายขายของได้เพียบเลยนะ ทุกคน
ใช่
มีใครเห็นเนลลี่มั้ย
แปลกจัง
เมื่อกี้ลูกอยู่ตรงนี้นะ
ไม่เป็นไร ฉันแค่คิดว่า ลูกอาจชอบกระดุมเก่าสวยๆ พวกนี้
- ที่ฉันเจอข้างบน - กระดุม
หลอกแม่จนได้
ยัยฮูดินีน้อยของแม่
ดูสิ
วู้
ผมขอหมวกได้มั้ยฮะ
แม่ว่ามันใหญ่ไปสำหรับลูกนะ
ไม่รู้สินะ เดี๋ยวเขาก็โตจนใส่พอดีไปเอง
นี่หมวกของคนที่โตแล้วนะ
อยากได้เหรอ
ลูกก็โตแล้วนี่
แต่พวกคนที่โตแล้ว
เขาแยกออกว่าอะไรเรื่องจริง อะไรคือจินตนาการ
ตกลงว่าไง คนเก่ง
ชอบมั้ย
เขาชอบมากค่ะ
ลูกรู้ได้ไงจ๊ะ มันเป็นเรื่องของฝาแฝด
ลูกสองคนไปเล่นกันนะ
ข้างบนมีของเยอะเลย
แจ๋ว
ฉันกำลังรู้สึกเดจาวูเต็มที่เลยค่ะ
คุณเห็นอะไรล่ะ
โต๊ะสองตัว
สีโทนร้อน
พื้นที่อ่านหนังสือสี่จุด
ตู้เก็บของทำจากไม้และหนัง
พ่อกับแม่นั่งเก้าอี้อ่านหนังสือที่หันหน้าเข้าหากัน
เก้าอี้ตัวเล็กกว่าสำหรับลูกสอง
ไม่สิ สามคน
ที่ใช้พื้นที่ว่างตรงกลางร่วมกัน
หนังสือเด็กอยู่ชั้นล่าง
ดังนั้นแม้แต่เด็กผู้ชายที่นั่งเก้าอี้รถเข็น ก็เอื้อมหยิบหนังสือเล่มโปรดได้
ว้าว
นั่นมันเจาะจงมากเลยนะ
แหม
ตู้เก็บของที่ทำจากไม้และหนัง อันนี้แน่นอน
แล้วฉันก็เห็นอุบัติเหตุที่กำลังรอให้เกิด ถ้าคุณไม่ดึงสายพวกนั้นลงมา
ร่างกายห้อยต่องแต่งตรงนั้นเลย
ใช่
ผมจะจัดการให้
ฉันต้องแพ้ขั้นที่สี่แน่ๆ
ทำถึงขั้นนั้นทีไร ฉันพ่ายแพ้กลับไปติดยาอีกทุกที
ดีแล้ว
ถ้าชอบขั้นนั้นคงแปลว่านายทำอะไรผิดไปละ
"รายการความรู้สึกไม่ดีที่มีต่อผู้อื่น อย่างไม่ต้องกลัวเกรง"
เราป่วยใจเพราะความลับของเรานั่นแหละ
โอเค งั้น...
มาดูกัน
ฉันผลาญเงินของเชอร์ลีย์ไปหลายพันดอลลาร์
โกหกธีโอบ่อยเหมือนเป็นงานประจำ
ขโมยของสตีฟนับครั้งไม่ถ้วน
ทำเนลลี่ใจสลาย
พลาดงานแต่งของเขา
เคยปล้นพ่อห่วยๆ ของตัวเองด้วยซ้ำ
ถึงแม้ว่าเรื่องนั้นไม่ได้ทำให้นอนไม่หลับก็เถอะ
พยายามขโมยมอร์ฟีนจากแม่ที่ใกล้ตาย
คงทำสำเร็จไปแล้ว แต่แม่ไม่เปิดโอกาส
อย่างน้อยนายยังมีอีกครอบครัวนะ
- คนที่นายคืนดีด้วยได้ - ใช่
แต่ฉันทำเรื่องทุเรศๆ มาไม่น้อย โจอี้
มีใครไม่เคยทำด้วยเหรอ
ฉันออกมาเร่ร่อนตั้งแต่อายุ 13
สมุดบันทึกนั่นมีหน้าไม่พอ ให้เขียนถึงความบัดซบทั้งหมด
ฉันไม่รู้ว่าต้องเล่าย้อนไกลแค่ไหน ต้องพูดถึงสมัยมัธยมรึเปล่า
แบบขโมยเงินจากกระเป๋าป้าไปซื้อเบียร์
หรือแค่เริ่มจาก "ผมเคยอยู่บ้านผีสิงเป็นเวลาสั้นๆ"
นี่ เธอโอเครึเปล่า
โอเค
คืนนี้เธอดูว้าวุ่นใจ
ในที่แบบนี้มีอะไรกวนใจฉันได้เหรอ
เธอเลิกยาได้เก้าเดือนแล้วนะ โจอี้
เก้าเดือน
เลิกเหล้าและสารเสพติดทุกชนิด เต็มเวลา
ถ้าท้องอยู่ ป่านนี้เด็กก็โตเป็นรูปเป็นร่างแล้ว
เลิกยาเก้าเดือนมันมหัศจรรย์มาก สี่ทุ่ม ปิดไฟ
ถามจริง เป็นอะไร
ขั้นนี้เป็นไงบ้าง
ก็อย่างที่คุณรู้
เล่นงานผมซะอ่วม
ขั้นสี่เป็นแบบนั้นประจำ
ฉันว่าจะบอกคุณ ก่อนหน้านี้พี่ชายคุณโทรมา
สตีฟโทรมาเหรอ
- ใช่ อยากรู้ว่าคุณอยู่ที่นี่รึเปล่า - เรื่องปกติครับ
คุณควรโทรหาเขาพรุ่งนี้ บอกเขาว่าคุณได้รับเหรียญ
ครับ ไม่รู้สิ
เขาไม่เชื่อหรอก
พวกเขาไม่เคยเชื่อ
- มันเป็นนิสัยพวกเขาน่ะ - ฉันไม่รู้นะ
น้องสาวของคุณ คนที่มาส่ง
เขาดูเชื่อมั่นในตัวคุณนะ เชื่อมากด้วย จริงๆ
ก็คือว่า...
มันเป็นเรื่องของฝาแฝดน่ะ
สี่ทุ่ม โจอี้
รู้แล้วๆ ต้องกลับไปแดนนักโทษหญิง
- ไว้ว่ากัน - ราตรีสวัสดิ์
ไป
ลุค พร้อมมั้ย
พร้อม
ฉันจะส่งกระดุมลงไปสามเม็ด
พร้อมนะ
บอกแล้วไงว่าพร้อม
ได้รับมั้ย
ได้มาสอง
ฉันส่งไปสาม
ก็ฉันได้มาแค่สอง
มันติดอยู่ในนั้นแน่ๆ
เราน่าจะหย่อนของอย่างอื่นลงไปเขย่าให้มันหลุด
เช่นอะไรล่ะ
ในสวนมีหินหลายก้อนนะ พวกหินสวยๆ
อบิเกลเอาให้ดูก้อนนึง...
คลาร่า...
มีคนอื่นอยู่ข้างบนรึเปล่านะ
เช่นใครล่ะ
คุณดัดลีย์หรือธีโอรึเปล่า
เธอกลัว
เปล่า ไม่ได้กลัว
- ฉันบอกได้ - ยังไง เพราะฉันกลัว
เนลลี่ ยังอยู่ข้างล่างนั่นมั้ย
ฉันอยู่นี่
ฉันเข้าใจไม่ผิด ในนี้ไม่มีอะไร
อาจจะแค่ธีโอ
แกล้งอำกันก็ได้
คลาร่า
เนลลี่!
ให้ตาย
เจ็ดโมงเช้า อีกสิบนาทีได้เวลาอาหารเช้า
ดังที่ทุกคนคงทราบข่าว
โจอี้ตัดสินใจหยุดการรักษากลางดึก
นี่คือสิ่งที่เกิดขึ้นเมื่อเราลืมไปว่าเรามาที่นี่ทำไม
ฉันรู้ว่าทุกคนจะมีความรู้สึก เกี่ยวกับเรื่องนั้นมากมาย
บางคนอาจรู้สึกมากกว่าคนอื่น
นี่คือช่วงเวลาที่เราทุกคนควรใส่ใจ
โดยเฉพาะกับพวกสมาชิกใหม่ที่นี่
มีเหตุผลนะ ที่โครงการส่งเสริมให้เรา
หลีกเลี่ยงการมีสัมพันธ์ทางใจกับใครในปีแรก
เราไม่ได้คบกัน
ไม่ว่าจะเป็นความสัมพันธ์แบบไหน
เราสนิทกับคนได้มากในระหว่างบำบัด
เราเป็นเพื่อนกัน
คุณคาดหวังให้ทุกคนทำไหวได้ยังไงวะ ถ้าไม่มีเพื่อน
เราไม่ได้คาดหวัง
หนึ่งในปัญหาที่เกิดเป็นบางครั้ง
แค่บางครั้งนะคะ
ฉันไม่ได้พูดถึงคุณนะ ลุค
ปัญหาคือเราเริ่มเอา การเยียวยาของเราไปพึ่งพาคนอื่น
แทนที่จะพึ่งตัวเอง
พึ่งคนติดยาอีกคนมากเกินไปแล้วเป็นไงน่ะเหรอ
พังน่ะสิ
เราไม่ได้มาอยู่ในนี้เพราะพึ่งพาได้
ลุค
- ผมไม่เป็นไร - ลุค
แค่อยากออกไปหายใจหน่อย
แม่ง ลุค
ลุค คุณโอเคมั้ย
หวัดดี นี่เนลล์นะ
(อย่าตามฉันมา)
- กรุณาฝากข้อความ - เฮ้
นี่... ฉันเองนะ
ฉันเกิดอาการวูบนึง
เมื่อคืน หนึ่งใน...
เธอรู้ว่าฉันพูดถึงอะไร
แค่อยากแน่ใจว่าเธอโอเค
ฉัน...
ฉันไม่มีโทรศัพท์
เธอติดต่อฉันที่ศูนย์บำบัดไม่ได้ด้วย
แต่โทรไปที่นั่นได้นะ โทรไปฝากข้อความถึงฉันไว้ที่นั่นได้
ฉันน่าจะกลับไปภายในคืนนี้
ฉันแค่ต้องตามหาเพื่อนคนนึง
แล้วก็ไม่... ไม่ต้องเป็นห่วง
ฉันสบายดี
แค่...
แค่อยากแน่ใจว่าเธอโอเค
เธอก็รู้ นั่นแหละ โอเคนะ
แม่งเอ๊ย!
ไปหัดขับรถไป๊!
เฮ้
รู้ได้ไงว่าจะหาฉันเจอได้ที่ไหน
ฉันรู้แหล่งของเธอ
นี่ ไม่เป็นไรนะ
ไม่เอาน่ะ ไม่เป็นไร
ผมเจอเขาแล้ว เราจะกลับไป เราไปถึงที่นั่นได้ภายใน 20 นาที
ที่นี่ไม่ใช่โรงแรมนะ ลุค
คุณก็รู้
คุณรู้ว่าที่เราเต็ม และเตียงของเรา
มีไว้เพื่อคนที่อยากหายดีจริงๆ
คุณหนีไป คุณยกที่ตัวเองให้คนอื่น มันเป็นแบบนั้น
ขอร้องละ เพจ ขอร้อง
อย่างดีที่สุดตอนนี้คือไปหาสถานสงเคราะห์
นั่นเป็นที่สุดท้ายที่เขาควรไป เขาจะหายามาจนได้ เขา...
ผมต้องการที่ที่เขาจะถอนยาได้อย่างปลอดภัย
เวรกรรม ลุค ฉัน...
เสียใจด้วย
แต่คุณหาเรื่องใส่ตัวเอง
แม่ง
เขาพูดถูก ฉันรู้กฎดีตอนที่หนีมา
นายไหวมั้ย
ไหว
ก็แค่เมื่อคืนนอนฝันประหลาด
บอกแล้วไงว่าอย่าตามฉันมา ตามมาทำไม
ฉันขอโทษ
นายก็แค่ต้องกลับไป แค่เพราะฉันพัง ไม่ได้แปลว่านายต้องพังด้วย
ฉันคิดอะไรออกละ
ถ้าฉันหาโรงแรมให้เธอ จากนั้น...
นายมีเงินเหรอ
- ไม่มี - ไปหาเงินมาได้รึเปล่า
- พี่น้องนายล่ะ - ไม่
นายว่านายโทรหาพวกเขาได้มั้ย
ฉันจะไปหามา โอเคมั้ย
แล้วฉันจะแก้ไขเรื่องนี้
ฉันจะหาที่ให้เราพักกันคืนนี้
พรุ่งนี้ด้วย
ฉันจะหาทางทำให้เธอเลิกยาได้อีกครั้ง
แล้วฉันจะอยู่ตรงนี้ เคียงข้างเธอ
อยู่ด้วยกันจนสุดทาง เหมือนที่เธออยู่เพื่อฉัน โอเคมั้ย
แล้วเราจะไปหาที่ใหม่
ฉันสัญญา
พอมีเหลือบ้างมั้ย
มี
นี่น่าจะพาเราไปได้เกือบถึงที่หมาย
มาเถอะ
นายกล้าดีนะ
เมื่อเช้านายรอนานแค่ไหน
ก่อนจะโดดข้ามกำแพง
อ๋อ ไม่นาน
ยังไม่อยากเชื่อเลยว่านายจะตามหาฉัน
คือน้องฉันบอกให้ทำน่ะ
ก็ไม่เชิง
เขา...
เราเหมือนอยู่ในหัวของกันและกัน เป็นแบบนี้ตั้งแต่เด็กๆ
มันเป็นเรื่องของฝาแฝด
มีอยู่หนนึงฉัน... ฉันทำกระดูกข้อเท้าหัก
แล้ว...
ไม่กี่นาทีต่อมา เนลล์ก็โทรหา เขาแบบ...
เขากำลังดูทีวี แล้วจู่ๆ ข้อเท้าเขาก็เกิดอาการแปลกๆ
เจ็บเป็นบ้า เขาไม่รู้ว่าเพราะอะไร
- ประคบเย็นตั้งชั่วโมงนึง - พูดเป็นเล่น
ไม่ นี่เรื่องจริง
มันมี...
มีบางเวลาที่เธอทำให้ฉันคิดถึงเขา
แล้วเขา...
เขาเชื่อมั่นในตัวฉันเสมอ
ไม่...
คนอื่นๆ ในครอบครัวน่ะไม่เท่าไหร่ แต่...
คนเดียวนอกจากเขาที่เชื่อฉันก็คือเธอ
เพราะงั้น ฉันต้องมา
เขาก็คงทำแบบเดียวกันเพื่อฉัน
เวร
โอเครึเปล่า
โอเค ฉัน...
ไม่รู้สิ รู้สึกหนาว
ฟังนะ พอเราไปถึงที่นั่น เธอแค่ยืนหลบๆ ด้านหลังนะ
ฉันไม่อยากให้เขาเห็นตาเธอ
- เขาจะรู้ โอเคนะ - ได้
เขารู้เสมอ
- ลุค - ไง ลีห์
สบายดีมั้ย
นี่มัน... เซอร์ไพรส์มาก
เธอมาทำอะไร...
- สบายดีรึเปล่า - สบายดี
ผมสบายดีมากจริงๆ
ดีมา 90 วันแล้วที่จริง
ยอดไปเลย
ฉันดูออกนะ เธอดูเปลี่ยนไป
ขอบคุณครับ
ดีจนผมได้บัตรผ่านหนึ่งวัน
สตีฟอยู่มั้ยครับ
ไม่ เขาไม่อยู่จ้ะ
เขา... เขาจะกลับมาในเร็วๆ นี้มั้ย ผมมีเรื่องต้องคุยกับเขา
เขาไม่ได้บอกเธอสินะ
บอกผมเรื่องอะไร
สตีฟไม่กลับมาเร็วๆ นี้หรอก อาจจะไม่กลับมาอีกเลย
เขาไม่ได้อยู่ที่นี่แล้ว
เดี๋ยว ว่าไงนะ
เราแยกทางกันมาเดือนนึงแล้ว
ทำไม
ฉันขอไม่พูดถึงเรื่องนั้นดีกว่า
โอเค
ฟังนะ ผมไม่ได้เสพยา
เก้าสิบวันแล้ว อย่างที่บอก
แล้วฉันก็บอกว่าเยี่ยมมาก
- ลีห์ ผมต้องขอยืมเงินคุณหน่อย - ให้ตาย ลุค
ไม่ใช่อย่างนั้น ผมแค่...
เราผ่านเรื่องแบบนี้มาตั้งไม่รู้กี่หน
เป็นค่าโรงแรม ไม่งั้นถ้าคุณยอมให้เราพักที่นี่...
เธอก็รู้ว่าเธอทำงั้นไม่ได้
เธอรู้นี่
โอเค
โอเค งั้นคุณ...
คุณบอกที่อยู่ของสตีฟมาได้มั้ยครับ
ฉันว่าเขาไม่อยู่นะ
คือว่า ต่อให้เขาอยู่
ฉันก็ภูมิใจในตัวเธอนะ ภูมิใจจริงๆ
แต่เธอต้องคุยกับสตีเวน คงรู้นะว่าเขาจะพูดยังไง
ฉันรับมือกับเรื่องนี้ตอนนี้ไม่ได้จริงๆ
อะไรๆ มันแย่พอแล้ว
- พูดเป็นเล่นน่ะ - พูดจริงๆ
(สองเดือนที่แล้ว)
เขาจะเอาโทรศัพท์ของเล่นคล้องคอ
เราต้องห้อยมันไว้ทั้งวันหรืออาจจะนานกว่านั้น
โทรศัพท์เด็กเล่นน่ะเหรอ
ใช่ ฐานละเมิดกฎใช้โทรศัพท์ ลงโทษซะเหมือนใน สการ์เล็ต เลตเตอร์
ใช้โทรศัพท์ในทางไม่เหมาะสม
ถ้าจับได้จะโดนโทรศัพท์คล้องคอ
ให้มันเป็นตัวอย่างอันเลือดเย็นสำหรับคนอื่นๆ
เรา...
ห้ามใช้โทรศัพท์ใน 30 วันแรก ยกเว้นคนดูแลเคสจะเซ็นอนุมัติ เพราะงั้น...
โหดไปนิดนึงนะ ว่ามั้ย ไม่โหดเท่าเสพยาเกินขนาด
คือคนติดยาอย่างเราน่ะ
เราค่อนข้างเผลอใจได้ง่ายในระยะเริ่มแรก
เขาก็เลยยึดมือถือเราไว้
เผื่อมีคนโทรหาสายส่งยา
ใช่
แล้วถ้าอยากโทรหาแม่ล่ะ
สำหรับบางคนในนั้น สายส่งของเขาก็คือแม่นี่แหละค่ะ
- จริงๆ นะ - เรื่องจริง
แล้ว...
ลุคบอกฉันว่าคุณเป็นนักเขียน
เขาบอกเหรอ แปลกใจจังที่เขาพูดถึง
คุณได้ไอเดียมาจากไหนคะ
ส่วนใหญ่ผมเขียนเกี่ยวกับบ้านผีสิง
แล้วก็คนที่ถูกสิง เกรงว่าจะมีเยอะจนไม่เคยขาด
ต้องอยู่ในสายเลือดแน่ๆ
ลุคเองก็เป็นนักเขียนที่เก่งมาก
- เหรอ - เปล่านะ ไม่ใช่
เลิกประเมินตัวเองต่ำไปซะที เขาเก่งมากค่ะ
คุณน่าจะให้พวกเขาอ่านเรื่อง...
เรื่องสั้นเกี่ยวกับ เพื่อนเด็กในจินตนาการที่อยู่ในสวน
- เรื่องนั้นน่ะ คุณรู้เรื่องนั้นมั้ย - รู้สิ
- อบิเกล - ใช่
ผมเขียนเขาไว้ในหนังสือตัวเองเหมือนกัน
ลางสังหรณ์บอกผม ว่าเรื่องของลุคคงไม่เจอกระแสตีกลับมากนัก
มันเป็นแค่เรียงความ
ไม่มีอะไรมาก
ฉันบอกเขาอยู่เรื่อยว่าให้เอาไปตีพิมพ์
ใช้ชื่อตัวเองคนเดียว
เขาอาจมีบ้านสวยๆ แบบนี้เป็นของตัวเองบ้าง
คือว่า นี่มันสุดยอดมากนะคะ
พวกคุณมีพร้อมทุกอย่างเลยนะ
จากนี้จะยังไงต่อคะ
ไม่เหลืออะไรให้ทำแล้วนอกจาก...
ทำให้ที่นี่เต็มไปด้วยเด็กๆ มั้ง
คุณเข้าบำบัดครั้งแรกเหรอ โจอี้
ห่างไกลจากครั้งแรก
แต่บางคนก็เสพติดสถานบำบัด จริงมั้ย
นี่ก็ไม่ใช่ครั้งแรกของลุค
งั้นคราวนี้มีอะไรเปลี่ยนไป ต้องมีอะไรสักอย่างสิ
คุณก็รู้นิยามของความบ้าดีนี่
สตีฟ
"ทำเรื่องเดิมๆ ซ้ำแล้วซ้ำเล่า
คาดหวังผลที่ต่างไปจากเดิม" แหงล่ะ
แต่ทุกครั้งมันต่างนะ แตกต่างไปทุกวัน
ความอยากทุกครั้งก็ต่างไป
การล้อมวงพูดคุยทุกครั้งก็ไม่เหมือนเดิม
เอาละ ผมไม่ได้พยายามจะบอก ว่าคุณไม่จริงจังกับมัน
ส่วนฉันก็แค่... ครั้งนี้
ฉันแค่พูดถึงตัวเอง
ฉันมีคนช่วยหนุนมากขึ้น
แล้วฉันเองช่วยหนุนคนอื่นมากขึ้น
ดังนั้น
ในแง่นึง ฉันว่าน่าจะพูดได้ว่า
มันดูเหมือนทำเรื่องเดิมซ้ำแล้วซ้ำเล่า
แต่นั่นไม่ใช่ความบ้าค่ะ
ออกไปเร่ร่อนข้างนอกนั่นต่างหากคือความบ้า
แน่นอน
นั่นคือหัวใจของการบำบัดฟื้นฟูค่ะ
มันคือการทำเรื่องเดิมๆ ซ้ำแล้วซ้ำเล่า
ทั้งที่ผลจะออกมาเหมือนเดิม
ทั้งที่พลั้งเผลอไปบ้าง
ทั้งที่กลับไปติดยางอมแงม
ไม่ได้แปลว่าเราหยุด เพียงเพราะมันเริ่มจะซ้ำซาก
สู้ไปทีละวัน
ตอนที่เราตัดสินใจว่าจะเลิก
มันไม่ใช่เพราะเราคาดหวังว่ามันโคตรน่าตื่นเต้น
พาเพื่อนมาบ้านในวันที่ได้บัตรผ่านนี่ถือว่าปกติมั้ย
ปกติ
เรื่องธรรมดา
แค่ไม่เคยนึกอยากทำมาก่อน
นายคงชอบเขาน่าดู
ฉันชื่นชมเขา
พี่ไม่ชื่นชมเหรอ
ฉันรู้สึกเหมือนเขาจัดการชีวิตตัวเองได้
ฉันนึกว่าพี่อยากให้ฉันขโมยไอเดียเขาบ้าง
เฮ้ย พี่เข้าใจ
เขามีเสน่ห์
พูดจาฉะฉาน ตลกด้วย
- ใช่ - ดูไม่มีพิษมีภัย ว่างั้นก็ได้
พูดได้ด้วยซ้ำว่า "ลื่น"
ลื่นเหรอ
แค่พูดเฉยๆ
พี่ก็รู้ว่าเขาอยู่กับฉัน
อาทิตย์แรกที่ฉันถอนยา
เคยเห็นคนถอนมั้ย สตีฟ
ไม่เคย
เออ โคตรนรก
มัน...
เราหนาวสั่นตลอดเวลา
แอลเอในเดือนกรกฎาคม ไม่มีแอร์ แต่หนาวสั่น
ปวดกล้ามเนื้อ ตัวแข็งเกร็งเหมือนกระดาน คลื่นไส้ จับสั่น
- พี่ไม่รู้หรอก - แต่เขารู้
เพราะเขาอยู่ตรงนั้น
เขาปลอบประโลมฉัน สู้มันไปพร้อมกับฉัน
ว้าว สุดยอด
ห่าเอ๊ย สตีฟ
ฉันไม่ได้จะขอเขาแต่งงาน
แค่อยากพาเพื่อนมากินมื้อค่ำ แต่พี่ไม่ให้โอกาสเขาเลย
คิดว่าไม่นะ
- ทำไมล่ะ - พี่ไม่เหลือโอกาสให้ใคร
พี่ให้นายไปหมดแล้ว
ว้าว
พี่แค่อยากเตือนให้นายระวังตัวเท่านั้นเอง
ฉันกำลังไปได้ดี สตีฟ
เขาเป็นคนดี เป็นแรงจูงใจที่ดี
แค่เพราะเขาเป็นคนดี แค่เพราะนายแคร์เขา
ไม่ได้แปลว่าเขาจะไม่ทำให้นายเจ็บ
นายเป็นคนดี ลุค
แล้วพี่ก็รักนาย แล้ว...
นายก็รู้
ขอบใจ สตีฟ
ฉันดีใจมากที่ได้แชร์หลักไมล์นี้กับพี่
ต้องการแค่นี้ เลิกยาได้ 30 วัน แต่พี่ทำให้ฉันรู้สึกห่วยแตกอีกครั้ง
- ลุค - ทุเรศชิบ
ให้ตายสิ สตีฟ ในนี้โคตรเย็น
แม่มเอ๊ย
ไง ลุค
ไง สตีฟ
ไม่ใช่อย่างที่เห็นนะ
นายหนาวเหรอ
ใช่
นายรู้ได้ไงว่าจะหาพี่ได้ที่ไหน
บอกให้นะ ตอนนี้พี่มีอยู่ 200 เหรียญ
เอาไอแพดนั่นมาให้พี่
นายเก็บเงินสดไว้ แล้วขายกล้องเก่านั่นซะ
แต่พี่ต้องใช้ไอแพด
มันต้องอยู่ที่นี่
เฮ้
โอยตาย ฉันเห็นเขาเดินเข้าไป นึกว่านายซวยแล้ว
ทุกอย่างเรียบร้อยดี
น่าจะพอสำหรับหนึ่งคืน อาจจะสักสองคืน
แล้วก็ค่าอาหาร อ้อ นี่
เยี่ยมมาก ลุค
เยี่ยม... เยี่ยมมาก
ให้ตาย คืนนี้หนาวจัง
เธอหนาวมั้ย
เราอยู่ที่ไหน สายเจ็ดใช่มั้ย
ใช่ เกือบๆ
อีกแค่ไม่กี่ช่วงตึก
ฉันอยากได้โรงแรมสะอาดๆ ไม่มีขี้ยาริมถนน
โหย ไม่รู้จะเดินไป อีกสองสามช่วงตึกไหวมั้ยถ้าไม่ได้ฉี่ก่อน
ฉันว่าจะ...
แว้บเข้าห้องน้ำตรงนี้นะ เดี๋ยวมา
ที่รัก
เป็นไข้เหรอ
ใช่ อาจจะ
ตรงแขนกับขาน่ะ ปวดกล้ามเนื้อ
ไม่เป็นไรหรอก
นี่ ฉัน...
ขอบคุณนะ
ที่มาตามหาฉัน
มันสำคัญต่อฉันมาก
ยินดี
ไม่เป็นไร
เธอทำอะไรของเธอ แป๊บเดียวเดี๋ยวมา
โอเค
ไม่เอาน่า ไปกันได้แล้ว
โจอี้
เวร
โจอี้
โจอี้!
ลุค ติดยา
- หวัดดี ลุค - หวัดดี
ผมไม่รู้จริงๆ ว่าอยากพูดอะไร
คือว่าผม...
ผมไม่เคยทำได้นานเท่านี้มาก่อน
ตั้ง 90 วัน
เพราะงั้นก็ตามนี้
ผมใช้เวลาสิบปีเพื่ออดยาได้ 90 วัน
ผมกำลังเริ่มขั้นที่สี่ ซึ่งเป็นขั้นปราบเซียนสำหรับผมเสมอ
"รายการความรู้สึกไม่ดีที่มีต่อผู้อื่น อย่างไม่ต้องกลัวเกรง"
ในชีวิตนี้ คนเรียกผมด้วยคำต่างๆ มากมาย
แต่ "ไม่กลัวเกรง" ไม่ใช่หนึ่งในนั้น
ผมเป็นเด็กน้อยขี้กลัวมาแต่ไหนแต่ไร
แล้วผมก็คิด
ผมคิดว่าจะกล้าหาญขึ้นเมื่อเติบโตขึ้น
แต่...
ไม่เลย
ผมกลัวไปหมดทุกอย่าง
แม่ฆ่าตัวตายตอนผมหกขวบ
ผมกับพี่น้องถูกส่งไปอยู่กับป้าของเรา
คือผมก็เป็นแค่เด็กน่ะ
ผมไม่...
ผมยังไม่เข้าใจความตายดีนัก
ผมก็เลยคิดว่าแม่คงจะ...
กลับมา
ทุกคืน ผมจะ...
ผมจะมองออกไปนอกหน้าต่าง เวลาที่รถเลี้ยวตรงมุมถนน
แค่หวังว่าจะมีรถสักคันที่หยุด แล้วแม่ผมจะก้าวออกมา
เพื่อพาผมกลับบ้าน
ทุกครั้งที่เห็นแสงไฟหน้ารถที่มุมถนน
ผมจะลุกขึ้นนั่งบนเตียง
และมองออกไปนอกหน้าต่าง ใจเต็มไปด้วยความหวัง
หนึ่ง สอง สาม สี่ ห้า หก เจ็ด
แต่พวกเขาก็เอาแต่ขับผ่านไป
ไฟท้ายรถพวกนั้น มันเลวร้ายที่สุด
ดวงตาสีแดงในความมืด พรากเอาความหวังไปกับพวกมันด้วย
คือว่า แม่น่ะ
แม่ไม่มีวันกลับมาแล้ว แน่นอน
แต่เรื่องอื่นๆ จากตอนที่ผมยังเด็ก
พวกนั้นกลับมา
เดาว่านั่นคง...
ผมคงเริ่มใช้ยาเพราะเรื่องนั้น เข้าใจใช่มั้ยครับ
เพื่อขับไล่พวกมันไป
แล้วผมก็จะเลิกยา
ทำได้สักอาทิตย์หรือสักเดือน
แต่ผมจะรู้สึกถึงพวกเขาเสมอ แอบโผล่มาทำให้ตกใจ
- ผมก็เลยใช้ยา - มันไม่ใช่ของจริง
ครอบครัวผม พวกเขาจะไม่เชื่อเรื่องนี้
พวกเขาไม่เคยเชื่อผมจริงๆ จังๆ
ผมไม่โทษพวกเขาหรอก
ผมหลอกพวกเขาหลายครั้งหลายหน
โกหก ขโมยของ
พวกคุณก็รู้ว่าผมหมายถึงอะไร
แล้วผมก็เดาว่า...
ผมว่าผมจะ...
ผมจะไม่มีวันรู้ว่าพวกเขารู้สึกยังไง ที่โดนทำร้ายแบบนั้น
หวังว่าผมจะไม่มีวันได้รู้
ขอโทษ
ผมอยากขอบคุณผู้ดูแลเคสของผม เพจ
และทุกคนในบ้านพักฟื้นแห่งนี้
และใครคนหนึ่ง...
คนพิเศษที่คอยดูแลผมเสมอ
ขอบคุณ
คนติดยาผู้เดียวดาย
จะถูกรายล้อมด้วยเรื่องไม่ดี
ถูกต้อง
ขอบคุณ
ผมช่วยเขาไม่ได้
เรารอให้คุณโทรมาอยู่พอดี
ฉันมีเรื่องต้องบอกคุณ
ฟังนะ ผมทำพัง โอเคมั้ย แต่... ผมไม่ได้เสพยา ผมเปล่า
แล้วผมก็โคตรหนาว
แล้วแขนกับขาผม... มันแข็งไปหมด
ผมแค่...
ผมต้องการเตียง โซฟาก็ได้
ผมนอนพื้นก็ได้ ขอร้องละครับ
ขอร้องละ ช่วยรับผมกลับไปเถอะครับ
คุณอยู่ที่ไหนคะ เราจะไปรับ
หนึ่ง สอง สาม สี่
ห้า หก เจ็ด
นี่
เธอตื่น
ใช่ ก็เพราะว่า...
เธอตื่น
ฉันเห็นเขาอีกแล้ว
ผู้หญิงคอหักน่ะเหรอ
พ่อกับแม่ไม่เชื่อฉัน
ไม่เคยเชื่อเลย
พ่อแม่บอกว่าเขาเป็นฝันร้าย แต่เขามีจริงนะ
ฉันรู้ว่าเขามีจริง
ฉันนึกออกละ
ต้องใช้เจ็ดเม็ด แล้วก็ต้องวางพวกมันแบบนี้
ทำไมเจ็ด
แม่ พ่อ
สตีเวน เชิร์ล ธีโอ
เธอ ฉัน
ต้องเป็นเจ็ด
มันช่วยได้นะ ถ้าเธอแตะกระดุมแต่ละเม็ดแล้วนับดังๆ
หนึ่ง สอง
สาม สี่
ห้า หก เจ็ด
นั่นจะช่วยให้เธอปลอดภัย
บางครั้งเธอต้องทำบ่อยๆ
แบบ บ่อยมากๆ
อย่าลืมนับล่ะ
หนึ่ง สอง
สาม
สี่ ห้า หก เจ็ด หนึ่ง สอง สาม สี่
ห้า หก เจ็ด
หนึ่ง สอง สาม...
กลับบ้านกัน ที่รัก
สตีฟ
ฉันขอโทษ ฉันไม่...
ฉันช่วย... ฉันช่วยเขาไว้ไม่ได้
แล้วฉันก็... ฉันหนาวมากเลย
ฉันไม่...
แขนกับขาฉันมันแข็งไปหมด
แล้วฉัน...
ฉัน...
มัน...
มันเหมือนถอนยา แต่...
แต่ฉันไม่ได้ใช้ ฉันไม่ได้ใช้ยา แต่...
แต่ฉัน...
แต่ฉันก็รู้สึกอยู่ดี
พี่เชื่อฉันใช่มั้ย
นายต้องไปกับพี่
นายต้องไปกับพี่ ลุค
อะไรนะ ทำไม
เนลล์น่ะ
เนลล์ตายแล้ว
ยังไง
เขา... ฆ่าตัวตาย
ไม่
สตีวี่
ไม่ใช่